คืนนี้เป็นอีกคืน เหตุการณ์ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
จมอยู่กับความเหงา ที่ใจไม่เคยเชื้อเชิญ
ในห้องนอนห้องเดิม รอบกายก็มีเท่าเดิม
เจอแต่สิ่งเดิมๆ อยู่เป็นเพื่อนกัน

อยู่ที่ไหนคนที่ฉันรอพบเจอ
ก็ยังคงอยากเจอ คนที่ฟ้าส่งมาคู่กัน

จะมีไหม เพียงแค่ใครสักคนที่อยู่บนดาวเคราะห์นี้
มีไหมใครสักคน มาแบ่งความเหงาฉันไป
คนที่คอยจับมือ ที่ให้ไหล่แอบอิงเมื่อยามเหนื่อยใจ
จะมีสักคนบ้างไหม บนดาวเคราะห์ดวงเดียวกัน

คนที่ใจเฝ้าคอย ก็ดูเหมือนจะเลื่อนลอย
คอยอย่างมีความหวัง ท่ามกลางหนทางยาวไกล
ตามหามาครึ่งทาง ก็ยอมรับเคยถอดใจ
กลัวว่าใครอีกคนจะท้อเหมือนกัน

อยู่ที่ไหนคนที่ฉันรอพบเจอ
ก็ยังคงอยากเจอ คนที่ฟ้าส่งมาคู่กัน
เนื้อเพลง: หนึ่งความเหงาบนดาวเคราะห์
เบล สุพล พัวศิริรักษ์

จะมีไหม เพียงแค่ใครสักคนที่อยู่บนดาวเคราะห์นี้
มีไหมใครสักคน มาแบ่งความเหงาฉันไป
คนที่คอยจับมือ ที่ให้ไหล่แอบอิงเมื่อยามเหนื่อยใจ
จะมีสักคนบ้างไหม บนดาวเคราะห์ดวงเดียวกัน

คนเป็นแสนล้าน เขาต่างก็ได้พบกัน
คนเหล่านั้นฟ้าคงกำหนดไว้
คนส่วนน้อยที่ฟ้าสร้างมาไม่ให้พบใคร
ฉันหวังในใจ ไม่ใช่คนส่วนนั้น

เพียงแค่ใครสักคนที่อยู่บนดาวเคราะห์นี้
มีไหมใครสักคน มาแบ่งความเหงาฉันไป
คนที่คอยจับมือ ที่ให้ไหล่แอบอิงเมื่อยามเหนื่อยใจ
จะมีสักคนบ้างไหม บนดาวเคราะห์ดวงเดียวกัน